BhG 18.30

pravṛttiṃ ca nivṛttiṃ ca kāryākārye bhayābhaye
bandhaṃ mokṣaṃ ca vetti buddhiḥ sā pārtha sāttvikī

Update Required
To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.


analiza syntaktyczna


he pārtha (Prythowicu!),
[buddhiḥ] (która roztropność) pravṛttim ca nivṛttim ca (i działanie i powściągnięcie) kāryākārye (co należy i czego nie należy czynić) bhayābhaye (strach i nieustraszoność) bandham mokṣam ca (więzy i wyzwolenie) vetti (zna),
sā buddhiḥ (ta roztropność) sāttvikī [asti] (jest sattwiczną).

 

analiza gramatyczna

pravṛttim pravṛtti 2i.1 f. aktywność, działanie (od: pra-vṛt – wprawiać w ruch, obracać, dziać się);
ca av. i;
nivṛttim nivṛtti 2i.1 f. zatrzymanie, zawrócenie, powściągnięcie (od: ni-vṛt – zatrzymywać);
ca av. i;
kāryākārye kārya-akārya 2i.2 n. obowiązek i czyn zakazany (od: kṛ robić, PF kārya – do zrobienia, praca, obowiązek szczególnie religijny);
bhayābhaye bhaya-abhaya 2i.2 n. strach i wolność od strachu (od: bhī – straszyć, bhaya – strach);
bandham bandha 2i.1 m. pęta, więzy, więzienie (od: bandh – wiązać, pętać);
mokṣam mokṣa 2i.1 m. uwolnienie, wyzwolenie, porzucenie (od: muc – wyzwalać);
ca av. i;
yat sn. 1i.1 f. która;
vetti vid (wiedzieć) Praes. P 1c.1 zna;
buddhiḥ buddhi 1i.1 f. roztropność, rozum, myśl, rozsądek, intelekt, percepcja, poznanie, idea, pogląd (od: budh – budzić, rozumieć, percepować);
tat sn. 1i.1 f. ona;
pārtha pārtha 8i.1 m. o synu Prythy (od: pṛth – rozszerzać, pṛthā – Kunti, matka Pandowiców);
sāttvikī sāttvikī 1i.1 f. związana z sattwą, sattwowa (od: as – być, PPr sant – będący, istnienie, abst. sattva – jestestwo, esencja, mądrość, duch, jedna z trzech gun);

 

warianty tekstu


kāryākārye → kāryākāryau (obowiązek i czyn zakazany);
yā → yo (ten);
vetti buddhiḥ sā pārtha sāttvikī → buddhir veda sā sātvikī matā (wiedz, że ta roztropność uważana jest za sattwiczną);

Pierwsza pada BhG 18.30 jest taka sama jak pierwsza pada BhG 16.7;

 
 



Śāṃkara


pravṛttiṃ ca pravṛttiḥ pravartanaṃ bandha-hetuḥ karma-mārgaḥ śāstra-vihita-viṣayaḥ | nivṛttiṃ ca nirvṛttir mokṣa-hetuḥ saṃnyāsa-mārgaḥ | bandha-mokṣa-samāna-vākyatvāt pravṛtti-nivṛttī karma-saṃnyāsa-mārgāv ity avagamyate | kāryākārye vihita-pratiṣiddhe laukike vaidike vā śāstra-buddheḥ kartavyākartavye karaṇākaraṇe ity etat | kasya ? deśa-kālādy-apekṣayā dṛṣṭādṛṣṭārthānāṃ karmaṇām | bhayābhaye bibhety asmād iti bhayaṃ cora-vyāghrādi, na bhayam abhayam, bhayaṃ cābhayaṃ ca bhayābhaye, dṛṣṭādṛṣṭa-viṣayayor bhayābhayayoḥ kāraṇe ity arthaḥ | bandhaṃ sa-hetukaṃ mokṣaṃ ca sa-hetukaṃ yā vetti vijānāti buddhiḥ, sā pārtha sāttvikī | tatra jñānaṃ buddher vṛttir buddhis tu vṛttimatī | dhṛtir api vṛtti-viśeṣa eva buddheḥ
 

Rāmānuja


pravṛttiḥ abhyudayasādhanabhūto dharmaḥ, nivṛttiḥ mokṣasādhanabhūtaḥ, tav ubhau yathāvasthitau yā buddhir vetti; kāryākārye sarvavarṇānāṃ pravṛttinivṛttidharmayor anyataraniṣṭhānāṃ deśakālāvasthāviśeṣeṣu „idaṃ kāryam, idam akāryam” iti yā vetti; bhayābhaye śāstrātivṛttir bhayasthānaṃ tadanuvṛttir abhayasthānam, bandhaṃ mokṣaṃ ca saṃsārayāthātmyaṃ tadvigamayāthātmyaṃ ca yā vetti; sā sāttvikī buddhiḥ
 

Śrīdhara


atra buddhes traividhyam āha pravṛttiṃ ceti tribhiḥ | pravṛttiṃ dharme | nivṛttim adharme | yasmin deśe kāle ca yat kāryam akāryaṃ ca | bhayābhaye kāryākārya-nimittau arthānarthau | kathaṃ bandhaḥ kathaṃ vā mokṣe iti yā buddhir antaṃkaraṇaṃ vetti sā sāttvikī | yayā pumān vettīti vaktavye karaṇe kartṛtvopacāraḥ kāṣṭhāni pacantītivat
 

Viśvanātha


bhayābhaye saṃsārāsaṃsāra-hetuke
 

Baladeva


tatra buddhes traividhyam āha pravṛttiṃ ceti tribhiḥ | yā buddhir dharme pravṛttim adharmān nivṛttiṃ ca vetti, yayā vettīti vaktavya yā vettīti karaṇe kartṛtvam upacaritam | kuṭhāraś chinattītivat | niṣkāmaṃ karma kāryaṃ sa-kāmaṃ tv akāryam iti kāryākārye yā vetti aśāstrīya-pravṛttito bhayaṃ śāstrīya-pravṛttitas tv abhayam iti bhayābhaye yā vetti, bandhaṃ saṃsāra-yāthātmyaṃ mokṣaṃ tac-cheda-yāthāmyaṃ ca yā vetti sā buddhiḥ sāttvikī
 
 



Michalski


Rozum, który zna zarówno działanie jak i zaniechanie czynności, zna to, co należy czynić oraz to, czego nie należy, rozum, który wie, co to jest strach i odwaga, co związanie, a co wybawienie, taki rozum, o Partho – jest sattwam.
 

Olszewski


Rozum znający początek i koniec rzeczy, jakie czynić i jakich unikać należy, trwogi i męstwa, więzów i wyzwolenia, jest rozumem prawdy.
 

Dynowska


Rozpoznawanie, które wie czym jest czyn a czym wyrzeczenie; co należy, a czego czynić nie należy; czego trzeba a czego nie trzeba się obawiać i widzi jasno co duszę więzi a co ją wyzwala, to jest pełne harmonii, o Parto.
 

Sachse


Rozum, który pojmuje,
czym jest działanie, a czym — niedzialanie,
co się godzi, a czego nie godzi się czynić,
czego należy, a czego nie należy się lękać,
czym są więzy, a czym wyzwolenie,
pełen jest sattwy, o synu Prithy.
 

Kudelska


Kto rozpoznaje, czym jest działanie, a czym brak działania, co należy wykonać, a czego nie należy, czego się winno obawiać, a czego nie,
Co niesie niewolę, a co do wyzwolenia wiedzie, takie rozumienie, Partho, szlachetnej jest natury.
 

Rucińska


Znający czyn oraz bezczyn, powinność i niepowinność,
Strach, bezstrach, wolność i więzy rozum sattwiczny jest, Partho!
 

Szuwalska


Kto potrafi odróżnić ścieżkę doświadczenia
Od drogi wyrzeczenia, wie, co czynić można,
A czego nie należy, co lęk musi budzić,
Czego bać się nie trzeba, co więzi, wyzwala
– Ten ma rozum, przez który harmonia przemawia.

 

Babkiewicz


Zaniechanie i działanie,
nakaz, to co zabronione,
bojaźń i nieustraszoność,
więzy oraz wyzwolenie –
rozum, który je rozróżnia
istnym jest, o synu Prythy.

 
 

Both comments and pings are currently closed.