BhG 14.20

guṇān etān atītya trīn dehī deha-samudbhavān
janma-mṛtyu-jarā-duḥkhair vimukto ‘mṛtam aśnute

Update Required
To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.


analiza syntaktyczna


dehī (właściciel ciała) etān trīn (te trzy) deha-samudbhavān guṇān (guny, z których powstaje ciało) atītya (przekroczywszy),
janma-mṛtyu-jarā-duḥkhaiḥ (od cierpień narodzin, śmierci i starości) vimuktaḥ (wyzwolony) amṛtam (nieśmiertelność) aśnute (osiąga).

osiąga nieśmiertelność.

 

analiza gramatyczna

guṇān guṇa 2i.3 m. cechy, przymioty, zalety, sznury (od: grah – chwytać);
etān etat sn. 2i.3 m. te;
atītya ati-i (przechodzić ponad) absol. przekroczywszy;
trīn tri 2i.3 m. trzy;
dehī dehin 1i.1 m. mający ciało (od: dih – namaszczać, kleić, deha – forma, kształt, ciało; dehin = dehavant = dehābhimānin – posiadacz ciała, myślący [o sobie jako] o ciele);
deha-samudbhavān deha-samudbhava 2i.3 m. ; BV : yebhyo dehasya samudbhavo ‘sti tān te, z których powstaje ciało (od: dih – namaszczać, kleić, deha – forma, kształt, ciało; sam-ud-bhū – powstawać, wyłaniać się, samudbhava – wyłonienie się, powstanie);
janma-mṛtyu-jarā-duḥkhaiḥ janma-mṛtyu-jarā-duḥkha 3i.3 n. ; DV / TP : janmasya ca mṛtyoḥ ca jarāyāś ca duḥkhair iti od cierpień narodzin, śmierci i starości (od: jan – rodzić, janman – narodziny; mṛ – umierać, mṛtyu – śmierć; jṝ starzeć się, niszczeć, jarā – starość; kha – zagłębienie, otwór, piasta; dur / dus – prefiks: trudny, zły, twardy; duḥ-kha – ból, cierpienie; dosłownie: dobre i złe zagłębienie [przez które przechodzi oś rydwanu], stąd poruszanie się z oporem);
vimuktaḥ vimukta (vi-muc – całkowicie wyzwalać, uwalniać) PP 1i.1 m. wyzwolony, wolny;
amṛtam a-mṛta 2i.1 n. nie umarły, wieczny; nektar, nieśmiertelność (od: mṛ – umierać; PP mṛta – umarły);
aśnute (osiągać, radować się, przenikać) Praes. Ā 1c.1 osiąga;

 

warianty tekstu


dehī → dehe (w ciele);
vimukto ‘mṛtam vimukto ‘mṛtyum  (wolny nieśmiertelność [osiąga]);
Trzecia pada BhG 14.20 jest podobna do trzeciej pady BhG 13.8;
 
 



Śāṃkara


katham adhigacchati ? ity ucyate—
guṇān etān yathoktān atītya jīvann evātikramya māyopādhi-bhūtān trīn dehī deha-samudbhavān dehotpatti-bīja-bhūtān janma-mṛtyu-jarā-duḥkhair janma ca mṛtyuś ca jarā ca duḥkhāni ca janma-mṛtyu-jarā-duḥkhāni tair jīvann eva vimuktaḥ san vidvān amṛtam aśnute | evaṃ mad-bhāvam adhigacchatīty arthaḥ
 

Rāmānuja


kartṛbhyo guṇebhyo 'nyam akartāram ātmānaṃ paśyan bhagavadbhāvam adhigacchatīty uktam; sa bhagavadbhāvaḥ kīdṛśa ity ata āha
ayaṃ dehī dehasamudbhavān dehākārapariṇataprakṛtisamudbhavān etān sattvādīn trīn guṇān atītya tebhyo 'nyaṃ jñānaikākāram ātmānaṃ paśyan janmamṛtyujarāduhkhair vimuktaḥ amṛtam ātmānam anubhavati / eṣa madbhāva ityarthaḥ
 

Śrīdhara


tataś ca guṇa-kṛta-sarvānartha-nivṛttyā kṛtārtho bhavatīty āha guṇān iti | dehādyākāraḥ samudbhavaḥ pariṇāmo yeṣāṃ te deha-samudbhavāḥ | tān etāṃ trīn api guṇān atītyātikramya tat-kṛtair janmādibhir vimuktaḥ sann amṛtam aśnute paramānandaṃ prāpnoti
 

Madhusūdana


katham adhigacchatīty ucyate – guṇān iti | guṇān etān māyātmakās trīn sattva-rajas-tamo-nāmno deha-samudbhavān dehotpatti-bīja-bhūtān atītya jīvann eva tattva-jñānena bādhitvā janma-mṛtyu-jarā-duḥkhair janmanā mṛtyunā jarayā duḥkhaiś cādhyātmikādibhir māyā-mayair vimukto jīvann eva tat-sambandha-śūnyaḥ san vidvān amṛtaṃ mokṣam aśnute prāpnoti
 

Viśvanātha


tataś ca so 'pi guṇātīta evocyata ity āha guṇān iti
 

Baladeva


mad-bhāva-padenoktam arthaṃ sphuṭayati guṇān iti | dehī deha-madhya-stho 'pi jīvo guṇa-puruṣa-viveka-balenaitān deha-samudbhavān dehotpādaāṃs trīn guṇān atītyollaṅghya janmādibhir vimukto 'mṛtam ātmānam aśnute 'nubhavati | so 'yam asaṃsāritva-lakṣaṇo mad-bhāvo mat-para-bhakti-pātratā-lakṣaṇo vā | evaṃ vakṣyati brahma-bhūtaḥ prasannātmā ity ādi
 
 



Michalski


Kto w swym ciele przezwycięży te trzy żywioły, które z ciała powstają, ten osiągnie nieśmiertelność, – oswobodzony od narodzin i śmierci, starości i cierpienia.
 

Olszewski


Śmiertelnik, który przestąpił te trzy jakości, wypływające z ciała jest wolny od narodzenia, śmierci, starości, bólu i karmi się ambrozyą.
 

Dynowska


A gdy się wzniesie ponad energie Przyrody – z których wszystkie kształty powstały – natenczas wolny od narodzin i śmierci, starości, udręki, choroby, nieśmiertelność zdobywa.
 

Sachse


Wzniósłszy się ponad te trzy guny,
z których wywodzą się ciała,
wyzwolony z narodzin, śmierci,
starości i nieszczęścia,
ucieleśniony osiąga nieśmiertelność.
 

Kudelska


Gdy duch wzniesie się ponad trzy cechy natury, które mają swe źródło w ciele,
Wówczas wyzwolony z narodzin, śmierci, starości i bólu, on nieśmiertelność osiąga.
 

Rucińska


Nad guny te trzy się wzniósłszy tworzące ciało, wcielony,
Narodzin, śmierci, starości mąk zbawion, wiecznością żyje!
 

Szuwalska


Kto się zdołał wznieść ponad władzę trzech żywiołów,
Które w ciele się rodzą, choć w ciele przebywa,
Wolny jest od narodzin, starości i śmierci;
Pokonawszy cierpienie jest już nieśmiertelny.«

 

Babkiewicz


Gdy wcielony trzy przekroczy
cechy, z których wzrosło ciało,
to od cierpień się wyzwala –
narodzin, starości, śmierci
i osiąga nieśmiertelność.

 
 

Both comments and pings are currently closed.