BhG 11.38

tvam ādi-devaḥ puruṣaḥ purāṇas tvam asya viśvasya paraṃ nidhānam
vettāsi vedyaṃ ca paraṃ ca dhāma tvayā tataṃ viśvam ananta-rūpa

Update Required
To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.


analiza syntaktyczna


tvam (ty) ādi-devaḥ (pierwszy między niebianami) purāṇaḥ (prastary) puruṣaḥ (Człowiek) [asi] (jesteś),
tvam (ty) asya viśvasya (tego wszystkiego) param nidhānam (najwyższe miejsce spoczynku) [asi] (jesteś),
[tvam] (ty) vettā (znawca) vedyam ca (i wiedza) paraṃ ca dhāma (i najwyższa siedziba) asi (jesteś),
he ananta-rūpa (o mający bezkresne postacie),
tvayā (tobą) idam viśvam (to wszystko) tatam [asti] (jest przeniknięte).
 

tłumaczenie polskie


Ty jesteś pierwszym między niebianami, odwiecznym człowiekiem,
Ty jesteś tego świata najwyższym miejscem spoczynku,
Ty jesteś znawcą, wiedzą i najwyższą siedzibą.
O mający bezkresne postacie, ty przenikasz ten świat.
 

analiza gramatyczna

tvam yuṣmat sn. 1i.1ty;
ādi-devaḥ ādi-deva 1i.1 m. ; TP : devānām ādir itipierwszy wśród niebian (od: ādi – początek, źródło, pierwszy; div – jaśnieć, bawić się, deva – bóg, niebianin);
puruṣaḥ puruṣa 1i.1 m. człowiek (od: pur – poprzedzać, prowadzić lub pṝ – napełniać, odżywiać, puru – obfitość, pūru – ludzie);
purāṇaḥ purāṇa 1i.1 m. starożytny, należący do dawnych czasów (od: pur – poprzedzać);
tvam yuṣmat sn. 1i.1ty;
asya idam sn. 6i.1 n. tego;
viśvasya viśva 6i.1 m. wszystkiego, całości, świata (od: viś – wchodzić);
param para 1i.1 n. dalekie, odległe, poza, wcześniejsze, późniejsze, starożytne, ostateczne, najwyższe, najlepsze;
nidhānam nidhāna 1i.1 n. miejsce przechowywania, pojemnik, skarbiec, depozyt (od: ni-dhā – składać, deponować);
vettā vettṛ 1i.1 m. znawca (od: vid – wiedzieć, rozumieć);
asi as (być) Praes. P 2c.1 jesteś;
vedyam vedya (vid – wiedzieć, rozumieć) PF 1i.1 n. do poznania, do zrozumienia;
ca av. i;
param para 1i.1 n. dalekie, odległe, poza, wcześniejsze, późniejsze, starożytne, ostateczne, najwyższe, najlepsze;
ca av. i;
dhāma dhāman 1i.1 n. siedziba, dom, miejsce zamieszkania, stan, majestat, postać, świetność (od: dhā – umieszczać);
tvayā yuṣmat sn. 3i.1 przez ciebie;
tatam tata (tan – rozciągać, pokrywać) PP 1i.1 n. rozpostarte, przykryte, wypełnione;
viśvam viśva 1i.1 m. wszystko, cały, świat (od: viś – wchodzić);
ananta-rūpa ananta-rūpa 8i.1 m. ; BV : yasyānantāni rūpāṇi santi tvamty, który masz nieskończone postacie (od: anta – koniec, limit, granica, śmierć, an-anta – nie mający końca, nieskończony; rūp – formować, rūpa – postać, kształt, piękno);

 

warianty tekstu


ca paraṃ → paramaṃ (najwyższym);
ananta-rūpa → idaṃ samastam / anaṃta-rūpam / anantam ādyam  (to wszystko / [świat] mający bezkresne kształty / bezkresny i pierwszy);
 
 



Śāṃkara


punar api stauti—
tvam ādi-devo jagataḥ sraṣṭṛtvāt | puruṣaḥ, puri śayanāt purāṇaś cirantanas tvam evāsya viśvasya paraṃ prakṛṣṭaṃ nidhānaṃ nidhīyate’smin jagat sarvaṃ mahā-pralayādāv iti | kiṃ ca, vettāsi, veditāsi sarvasyaiva vedya-jātasya | yac ca vedyaṃ vedanārhaṃ tac cāsi paraṃ ca dhāma paramaṃ padaṃ vaiṣṇavam | tvayā tataṃ vyāptaṃ viśvaṃ samastam | he’nanta-rūpa ! anto na vidyate tava rūpāṇām
 

Rāmānuja


jagati sarvo veditā vedyaṃ ca sarvaṃ tvam eva / evaṃ sarvātmatayāvasthitas tvam eva paraṃ ca dhāma sthānam; prāpyasthānam ityarthaḥ / tvayā tataṃ viśvam anantarūpa / tvayātmatvena viśvaṃ cidacinmiśraṃ jagat tataṃ vyāptam
 

Śrīdhara


kiṃ ca tvam ādi-deva iti | tvam ādi-devo devānām ādiḥ | yataḥ purāṇo ‚nādiḥ puruṣas tvam | ataeva tvam asya paraṃ nidhānam laya-sthānam | tathā viśvasya jñātā tvam | yac ca vedyaṃ vastu-jātaṃ paraṃ ca dhāma vaiṣṇavaṃ padaṃ tad api tvam evāsi | ataeva he ananta-rūpa tvayaivedaṃ viśvaṃ tataṃ vyāptam | etaiś ca saptabhir hetubhis tvam eva namaskārya ity arthaḥ
 

Madhusūdana


bhakty-udrekāt punar api stauti tvam iti | tvam ādi-devo jagataḥ sarga-hetutvāt | puruṣaḥ pūrayitā | purāṇo ‚nādiḥ | tvam asya viśvasya paraṃ nidhānam laya-sthānatvān nidhīyate sarvam asminn iti | evaṃ sṛṣṭi-pralaya-sthānatvenopādānatvam uktvā sarvajñatvena pradhānaṃ vyāvartayan nimittatām āha vettā veditā sarvasyāsi | dvaitāpattiṃ vārayati yac ca vedyaṃ tad api tvam evāsi vedana-rūpe veditari paramārtha-sambandhābhāvena sarvasya vedyasya kalpitatvāt | ataeva paraṃ ca dhāma yat sac-cid-ānanda-ghanam avidyā-tat-kārya-nirmuktaṃ viṣṇoḥ paramaṃ padaṃ tad api tvam evāsi | tvayā sad-rūpeṇa sphūraṇa-rūpeṇa ca kāraṇena tataṃ vyāptam idaṃ svataḥ-sattā-sphūrti-śūnyaṃ viśvam kāryaṃ māyika-sambandhenaiva sthiti-kāla he ‚nantarūpāparicchinna-svarūpa
 

Viśvanātha


nidhānaṃ laya-sthānaṃ paraṃ dhāma guṇātītaṃ svarūpam
 

Baladeva


tvam iti | paraṃ nidhānam paramāśrayo nidhīyate ‚smin iti nirukteḥ | jagati yo vettā yac ca vedyaṃ tad ubhayaṃ tvam eva | kuta evam iti cet tatrāha yat tvayā viśvam idaṃ tataṃ tad-vyāpitvād ity arthaḥ | yac ca paraṃ dhāma parama-vyomākhyaṃ prāpya-sthānam tad api tvam eva parākhya-tvac-chakti-vaibhavatvāt tasya dhāmnaḥ
 
 



Michalski


Jesteś pierwszym Bogiem, Puruszą, prastarym! – Jesteś przystanią najwyższą wszechświata, – poznajesz sam i sam jesteś do poznania, najwyższa siedzibo! – Tyś rozsnuł cały wszechświat, o nieskończony w swych kształtach!
 

Olszewski


Ty jesteś pierwszem Bóstwem, pradawnem źródłem męskiem, skarbem najwyższym tego Wszechświata. Ty jesteś mędrcem i przedmiotem mądrości i siedzibą najwyższą. Przez ciebie zbudowany został Wszechświat, o ty nieskończony w swym kształcie.
 

Dynowska


Najpierwszyś Ty spośród Bogów, i Człowiek przedwieczny Tyś jest. Wszechżycia Źródlisko jedyne; Tyś mądrością i mądrości przymiotem i najgórniejszy Tyś jest „przybytek”. Tyś nieogarnionym wszechbytem; w tobie zawarte wszechświatów miliony, Twój kształt ogromny w bezmiar rozpostarty.
 

Sachse


Tyś jest bóstwem pierwotnym, odwiecznym purusza,
tyś najwyższą podporą wszechrzeczy.
Tyś podmiotem i przedmiotem poznania,
i ostateczną siedzibą.
To ty przenikasz przez wszystko, o Bezkresny!
 

Kudelska


Tyś pierwszym wśród bogów, starożytną osobą, Tyś świata całego najwyższym schronieniem,
Tyś jest tym, co poznaje i tym, co poznawane, Tyś ucieczką ostatnią, Ty, Panie, o formach bez końca, wszystko przenikasz.
 

Rucińska


Tyś Pierwszym Bogiem, Puruszą pradawnym,
Tyś tego świata ostatecznym schronem,
Znawcą i znanym, Przybytkiem najwyższym,
Ty świat przenikasz, Kształcie nieskończony!
 

Szuwalska


Jesteś pierwszym bogiem,
Najstarszą z wszystkich osób, kolebką stworzenia;
Tym, kto wiedzę posiada i jest jej przedmiotem;
Siedzibą najwznioślejszą. Ty przenikasz wszechświat
W postaci swej rozmiarów nieograniczonych.
 

Jurewicz


Tyś bogiem najpierwszym – prastarym Człowiekiem,
Tyś jest ostatecznym skarbem wszechświata.
To Ty poznajesz, Tyś tym, co poznać trzeba, Najwyższą Siedzibą,
Tyś. o nieskończonej postaci, całą ziemię rozścielił!
 
 

Both comments and pings are currently closed.