BhG 2.24

acchedyo yam adāhyo yam akledyo śoṣya eva ca
nityaḥ sarvagataḥ sthāṇur acalo yaṃ sanātanaḥ

Update Required
To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.

analiza syntaktyczna

ayam (on) acchedyaḥ (nie do pocięcia) [asti] (jest),
ayam (on) adāhyaḥ (nie do spalenia) [asti] (jest),
[ayam] (on) akledyaḥ (nie do zamoczenia) [asti] (jest),
[ayam] ca (i on) aśoṣyaḥ eva (zaprawdę nie do wysuszenia) [asti] (jest).
ayam (on) nityaḥ(nieustanny), sarva-gataḥ (wszędzie docierający), sthāṇuḥ (stabilny) acalaḥ (nieporuszony), sanātanaḥ (odwieczny) [asti] (jest).

 

analiza gramatyczna

acchedyaḥ a-cchedya (chid – ciąć, rozdzielać) PF 1i.1 m.nie do pocięcia;
ayam idam sn. 1i.1 m.on;
adāhyaḥ a-dāhya (dah – palić) PF 1i.1 m.nie do spalenia;
ayam idam sn. 1i.1 m.on;
akledyaḥ a-kledya (klid – moczyć) PF 1i.1 m.nie do zamoczenia;
aśoṣyaḥ a-śoṣya (śuṣ – suszyć) PF 1i.1 m.nie do wysuszenia;
eva av.z pewnością, właśnie, dokładnie, jedynie;
ca av.i;
nityaḥ nitya 1i.1 m.nieustanny, wieczny;
sarvagataḥ sarva-gata 1i.1 m.; TP: sarvatra gata itiznajdujący się wszędzie (od: sarva – wszystko; gam – iść, PP gata – poszły);
sthāṇuḥ sthāṇu 1i.1 m.stabilny, kolumna (od: sthā – stać);
acalaḥ a-cala 1i.1 m.nieporuszony (od: cal – ruszać, trząść, cala – brak stabilności, poruszanie);
ayam idam sn. 1i.1 m.on;
sanātanaḥ sanātana 1i.1 m.wieczny, prastary;

 

warianty tekstu

sarvagataḥ  → satata-gaḥ / sarva-gata- / sarvatra-gaḥ (zawsze w ruchu / znajdujący się wszędzie / wchodzący we wszystko);

 
 

Śāṃkara

Legenda:
fragmenty komentowanego wersetu
cytaty z różnych pism
wprowadzenie polemiki

A oto dlaczego tak jest:

yata evaṃ tasmāt

On jest niepodzielny, niepalny, niezamaczalny, niewysuszalny.
On jest wieczny, wszędzie obecny, stabilny, nieporuszony i prastary.

acchedyo ’yam adāhyo ’yam akledyo ’śoṣya eva ca |
nityaḥ sarva-gataḥ sthāṇur acalo ’yaṃ sanātanaḥ ||2.24||

Ponieważ jest wieczny, elementy będące przyczyną wzajemnej destrukcji, począwszy od miecza, nie mogą zniszczyć owej jaźni.

yasmāt anyonya-nāśa-hetu-bhūtāni enam ātmānaṃ nāśayituṃ notsahante asyādīni tasmāt nityaḥ |

Z powodu wieczności jest wszechobecny. Ponieważ jest wszechobecny, jest też stabilny niczym kolumna. Ponieważ jaźń jest stabilna, jest też nieporuszona. Dlatego też jest prastara – starożytna. Żadnym sposobem nie może być stworzona czy nowa. Oto znaczenie.

nityatvāt sarvagataḥ | sarva-gatatvāt sthāṇur iva, sthira ity etat | sthiratvāt acalo ’yam ātmā | ataḥ sanātanaś cirantanaḥ, na kāraṇāt kutaścin niṣpannaḥ, abhinava ity arthaḥ |

Powyższym strofom nie można zarzucić błędu powtórzenia [twierdząc, że] można by wieczność i nieaktywność jaźni wyrazić jedną strofą zaczynającą się od słów „nie rodzi się i nie umiera” (BhG 2.20). To co jest wyrażone tu w temacie jaźni, nie wynika ze znaczenia tej [jednej] strofy. [Temat jest odmienny] czasem dzięki powtórzeniu słów, a czasem znaczeń.

naiteṣāṃ ślokānāṃ paunaruktyaṃ codanīyam | yataḥ ekenaiva ślokān ātmanaḥ nityatvam avikriyatvaṃ coktaṃ na jāyate mriyate vā (BhG 2.20) ity ādinā | tatra yad eva ātma-viṣayaṃ kiṃcid ucyate, tad etasmāt ślokārthād nātiricyate | kiṃcic chabdataḥ punaruktam, kiṃcid arthataḥ iti |

Ponieważ tematy dotyczące jaźni są trudne do pojęcia, dlatego Bóg Wasudewa ciągle na nowo powraca do zagadnienia, wyrażając przedmiot rozważań innymi słowy, [zastanawiając się:] „Jak opisać światowcom (saṃsārin) zagadnienie niezamanifestowanego bytu, niedostępne światowej inteligencji, tak by służyło ono przerwaniu kołowrotu wcieleń”.

durbodhatvāt ātma-vastunaḥ punaḥ punaḥ prasaṅgam āpādya śabdāntareṇa tad eva vastu nirūpayati bhagavān vāsudevaḥ kathaṃ nu nāma saṃsāriṇām asaṃsāritva-buddhi-gocaratām āpannaṃ sat avyaktaṃ tattvaṃ saṃsāra-nivṛttaye syāt iti ||2.24||

 

Rāmānuja

punar api avināśi tu tad viddhi yena sarvam idaṃ tatam [gītā 2.17] iti pūrvoktam avināśitvaṃ sukha-grahaṇāya vyajayan draḍhayati—nainam iti | śastrāgny-ambu-vāyavaḥ chedana-dahana-kledana-śoṣaṇāni ātmānaṃ prati kartuṃ na śaknuvanti | sarva-gatatvād ātmanaḥ sarva-tattva-vyāpaka-svabhāvatayā sarvebhyas tattvebhyaḥ sūkṣmatvād asya tair vyāpty-anarhatvād vyāpya-kartavyatvāc ca chedana-dahana-kledana-śoṣaṇānām | ata ātmā nityaḥ sthāṇuḥ acalo’yaṃ sanātanaḥ sthira-svabhāvo’prakampyaḥ purātanaś ca

 

Śrīdhara

tatra hetum āha acchedya ity ādinā sārdhena | niravayavatvād acchedyo 'kledyaś ca | amūrtatvād adāhyaḥ | dravatvābhāvād aśoṣya iti bhāvaḥ | itaś ca chedādi-yogyo na bhavati | yato nityo 'vināśī | sarva-gataḥ sthāṇuḥ sthira-svabhāvo rūpāntarāpatti-śūnyaḥ | acalaḥ pūrva-rūpāparityāgī | sanātano 'nādiḥ

 

Madhusūdana

śastrādīnāṃ tan-nāśakatvāsāmarthye tasya taj-janita-nāśānarhatve hetum āha acchedya iti | yato 'cchedyo 'yam ato nainaṃ chindanti śastrāṇi | adāhyo 'yaṃ yato 'to nainaṃ dahati pāvakaḥ | yato 'kledyo 'yam ato nainaṃ kledayanty āpaḥ | yato 'śoṣyo 'yam ato nainaṃ śoṣayati māruta iti krameṇa yojanīyam | eva-kāraḥ pratyekaṃ sambadhyamāno 'cchedyatvādy-avadhāraṇārthaḥ | caḥ samuccaye hetau vā | chedādy-anarhatve hetum āhottarārdhena |
nityo 'yaṃ pūrvāpara-koṭi-rahito 'to 'nutpādyaḥ | asarvagatatve hy anityatvaṃ syāt | yāvad-vikāraṃ tu vibhāgaḥ iti nyāyāt parābhyupagata-paramāṇv-ādīnām anabhyupagamāt | ayaṃ tu sarva-gato vibhur ato nitya eva | etena prāpyatvaṃ parākṛtam | yadi cāyaṃ vikārī syāt tadā sarva-gato na syāt | ayaṃ tu sthāṇur avikārī | ataḥ sarva-gata eva | etena vikāryatvam apākṛtam | yadi cāyaṃ calaḥ kriyāvān syāt tadā vikārī syād ghaṭādivat | ayaṃ tv acalo 'to na vikārī | etena saṃskāryatvaṃ nirākṛtam | pūrvāvasthā-parityāgenāvasthāntarāpattir vikriyā | avasthaikye 'pi calana-mātraṃ kriyeti viśeṣaḥ | yasmād evaṃ tasmāt sanātano 'yaṃ sarvadaika-rūpo na kasyā api kriyāyāḥ karmety arthaḥ | utpatty-āpti-vikṛti-saṃskṛty-anyatara-kriyā-phala-yoge hi karmatvaṃ syāt | ayaṃ tu nityatvān notpādyaḥ | anityasyaiva ghaṭāder utpādyatvāt | sarvagatatvān na prāpyaḥ paricchinnasyaiva paya-ādeḥ prāpyatvāt | sthāṇutvād avikāryaḥ | vikriyāvato ghṛtāder eva vikāryatvāt | acalatvād asaṃskāryaḥ sakriyasyaiva darpaṇādeḥ saṃskāryatvāt | tathā ca śrutayaḥ – ākāśavat sarva-gataś ca nityaḥ [ChāU 3.14.3], vṛkṣa iva stabdho divi tiṣṭhaty ekaḥ [ŚvetU 3.9], niṣkalaṃ niṣkriyaṃ śāntaṃ [ŚvetU 6.19], ity ādayaḥ | yaḥ pṛthivyāṃ tiṣṭhan pṛthivyā antaro yo 'psu tiṣṭhann adbhyo 'ntaro yas tejasi tiṣṭhaṃs tejaso 'ntaro yo vāyau tiṣṭan vāyor antaraḥ [BAU 3.7.3 ff] ity ādyā ca śrutiḥ sarvagatasya sarvāntaryāmitayā tad-aviṣayatvaṃ darśayati | yo hi śastrādau na tiṣṭhati taṃ śastrādayaś chindanti | ayaṃ tu śastrādīnāṃ sattā-sphūrti-pradatvena tat-prerakas tad-antaryāmī | ataḥ katham enaṃ śastrādīni sva-vyāpāra-viṣayī kuryur ity abhiprāyaḥ | atra yena sūryas tapati tejaseddhaḥ [Taitt. Br. 3.12.97] ity ādi śrutayo 'nusandheyāḥ | saptamādhyāye ca prakaṭīkariṣyati śrī-bhagavān iti dik

 

Viśvanātha

tasmād ātmāyam evam ucyata ity āha acchedya iti | atra prakaraṇe jīvātmano nityatvasya śabdato 'rthataś ca paunaruktyaṃ nirdhāraṇa-prayojakaṃ sandigdhadhīṣu jñeyam | yathā kalāv asmin dharmo 'sti dharmo 'stīti tri-caturdhā-prayogād dharmo 'sty eveti niḥsaṃśayā pratītiḥ syād iti jñeyam | sarva-gataḥ svakarma-vaśād deva-manuṣya-tiryag-ādi-sarva-deha-gataḥ | sthāṇur acala iti paunaruktyaṃ sthairya-nirdhāraṇārtham | atisūkṣmatvād avyaktas tad api deha-vyāpi-caitanyatvād acintyo 'tarkyaḥ | janmādi-ṣaḍ-vikārānarhatvād avikāryaḥ

 

Baladeva

chedādy-abhāvād eva tat-tan-nāmabhir ayam ākhyāyata ity āha acchedyo 'yam iti | eva-kāraḥ sarvaiḥ sambadhyate | sarva-gataḥ sva-karma-hetukeṣu deva-mānavādiṣu paśu-pakṣy-ādiṣu ca sarveṣu śarīreṣu paryāyeṇa gataḥ prāpto 'pīty arthaḥ | sthāṇuḥ sthira-svarūpaḥ | acalaḥ sthira-guṇakaḥ | avināśī vā are 'yam ātmānucchitti-dharmā [Bau 4.5.14] iti śruter ity arthaḥ | na cānucchittir eva dharmo yasyeti vyākhyeyaṃ tasyārthasyāvināśīty anenaiva lābhāt | tasmād anucchittayo nityā dharmā yasya sa tathety evārthaḥ | sanātanaḥ śāśvataḥ paunarukta-doṣas tv agre parihariṣyate

 
 

Michalski

nie można go zranić, ani spalić, zmoczyć, ani wysuszyć, — jest on trwały, wszędzie obecny, stały, niewzruszony, wieczysty.

 

Olszewski

Niedostępna dla ciosów i dla płomieni, dla wilgoci i dla suszy, wieczna, na każdem miejscu obecna, nieruchoma, niezachwiana.

 

Dynowska

Zaprawdę nie da się Go cięciem razić, ni spalić, zwilżyć ni wysuszyć; trwały, niewzruszony, wszechprzenikający, praodwieczny jest On.

 

Sachse


Niedosiężny jest dla ciosów miecza i dla płomieni,
niedosiężny jest dla wody i wiatru.
Odwieczny jest, wszechobecny,
trwały, niezachwiany i nieprzemijalny.

 

Kudelska


Gdyż nie można go ani zabić, ani spalić, ani zamoczyć czy wysuszyć;
Jest on wieczny, wszechobecny, stały, nieporuszony, taki sam na zawsze.

 

Rucińska

Nie daje się przeciąć, spalić, zamoczyć ani wysuszyć,
Odwieczny i wszechobecny, stały, bez ruchu, pradawny!

 

Szuwalska

Gdyż jest to niepodzielne, odporne na ogień,
Niepodatne na wpływy wody i powietrza,
Wszechobecne i wieczne, niezmienne i trwałe,

 

Byrski

Przeciąć, spalić go nie można, ani zmoczyć, ni wysuszyć.
Trwały jest, powszechny, stały, niewzruszony i przedwieczny.

 

Babkiewicz

Niezniszczalny i niepalny,
nie przemaka, nie wysycha,
nieustanny, wszechobecny,
stały, wieczny, niewzruszony.

 
 

Both comments and pings are currently closed.