BhG 11.21

amī hi tvā sura-saṃghā viśanti ke-cid bhītāḥ prāñjalayo gṛṇanti
svastīty uktvā maha-rṣi-siddha-saṃghāḥ stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ

Update Required
To play the media you will need to either update your browser to a recent version or update your Flash plugin.


syntax


amī sura-saṅghāḥ (those hosts of gods) tvā (in you) viśanti hi (indeed they enter),
[teṣu] (among them) kecit devāḥ (some gods) bhītāḥ (who are afraid) prāñjalayaḥ (with folded hands) [tvām] (you) gṛṇanti (they call).
maharṣi-siddha-saṁghāḥ (hosts of great sages and perfected beings) svasti iti („auspicious!”) uktvā (after speaking)
puṣkalābhiḥ stutibhiḥ (with many hymns) tvām (you) stuvanti (they praise).

 

grammar

amī – adas sn. 1n.3 m. – those (pronoun indicating sth far, not seen with the eyes);
hi – av. – because, just, indeed, surely;
tvā – yuṣmat sn. 2n.1 – you (shortened form of: tvām);
sura-saṁghāḥ – sura-saṁgha 2n.3 m.; TP: surāṇāṁ saṁghā iti – hosts of gods (from: √sur – to reign or svar – heaven, sura – god; sam-√xhan – to strike together, to join, saṁ-gha – collection, assemblage, crowd);
viśanti – √viś (to enter) Praes. P 1v.3 – they enter;
ke-cit – kim-cit sn. 1n.3 m. – some persons (from: kim – what?; -cit – indefinitive particle);
bhītāḥ – bhīta (√bhī – to scare) PP 1n.3 m. – who are afraid;
prāñjalayaḥ – pra-añjali 1n.3 m. – those with folded hands (from: √añj – to decorate, to annoint, to honour, pra-añjali – respect, salutation, joined palms slighty hollowed);
gṛṇanti – √xgṝ (to invoke, to praise) Praes. P 1v.3 – they invoke, they praise;
svasti – av. – may it be well!, auspicious! (from: su-asti – goodness, well-being);
iti – av. – thus (used to close the quotation);
uktvā – √vac (to speak) absol. – after speaking;
maha-rṣi-siddha-saṁghāḥ – maha-rṣi-siddha-saṁgha 2n.3 m.; DV / TP: maharṣīṇāṁ ca siddhānāṁ ca saṁghā iti – hosts of great sages and perfected beings (from: √mah – to magnify, mahant – great; √ṛṣ – to flow, to move quickly, or √dṛś – to see; ṛṣi – sage, seer; √sidh – to succeed, to become perfect PP siddha – accomplished, perfected; sam-√xhan – to strike together, to join, saṁ-gha – collection, assemblage, crowd);
stuvanti – √xstu (to praise, to sing) Praes. P 1v.3 – they praise;
tvām – yuṣmat sn. 2n.1 – you;
stutibhiḥ – stuti 3n.3 f. – with praises, prayers, hymns (from: √xstu – to praise, to sing);
puṣkalābhiḥ – puṣkalā 3n.3 f. – with many, magnificent, loud;

 

textual variants


tvāṁ → tvā (you);
gṛṇanti → ghṛṇanti;
svastīty uktvā maha-rṣi-siddha- → svastīty coktvaiva maha-rṣi-saṁghāḥ (and hosts of great sages indeed after speaking: „auspicious!”);
tvā → tvāṁ (you);
 
 



Śāṃkara


athādhunā purā yad vā jayema yadi vā no jayeyuḥ [gītā 2.6] ity arjunasya yaḥ saṃśaya āsīt, tan-nirṇayāya pāṇḍava-jayam aikāntikaṃ darśayāmīti pravṛtto bhagavān | taṃ paśyann āha | kiṃ ca—
amī hi yudhyamānā yoddhāras tvā tvāṃ sura-saṃghāḥ ye’tra bhū-bhārāvatārāyāvatīrṇā vasv-ādi-deva-saṃghā manuṣya-saṃsthānās tvāṃ viśanti praviśanto dṛśyante | tatra kecit bhītāḥ prāñjalayaḥ santo gṛṇanti stuvanti tvām anye palāyane’py aśaktāḥ santaḥ | yuddhe pratyupasthita utpātādi-nimittāni upalakṣya svasty astu jagata iti uktvā maharṣi-siddha-saṃghāḥ maharṣīṇāṃ siddhānāṃ ca saṃghāḥ stuvanti tvāṃ stutibhiḥ puṣkalābhiḥ saṃpūrṇābhiḥ
 

Rāmānuja


amī surasaṃghāḥ utkṛṣṭās tvāṃ viśvāśrayam avalokya hṛṣṭamanasaḥ tvan samīpaṃ viśanti / teṣv eva kecid atyugram atyadbhutaṃ ca tavākāram ālokya bhītāḥ prāñjalayaḥ svajñānānuguṇaṃ stutirūpāṇi vākyāni gṛṇanti uccārayanti / apare maharṣisaṃghāḥ siddhasaṃghāś ca parāvaratattvayāthātmyavidaḥ svastīty uktvā puṣkalābhir bhavadanurūpābhiḥ stutibhiḥ stuvanti
 

Śrīdhara


kiṃ ca amī hīti | amī sura-saṃghā bhītāḥ santas tvāṃ viśanti śaraṇaṃ praviśanti | teṣām madhye kecid atibhītā dūrata eva sthitvā kṛta-sampuṭa-kara-yugalāḥ santo gṛṇanti jaya jaya rakṣa rakṣeti prārthayante | spaṣṭam anyat
 

Madhusūdana


adhunā bhū-bhāra-saṃhara-kāritvam ātmanaḥ prakaṭayantaṃ bhagavantaṃ paśyann āha amīti | amī hi sura-saṃghā vasv-ādi-deva-gaṇā bhū-bhārāvatārārthaṃ manuṣya-rūpeṇāvatīrṇā yudhyamānāḥ santas tvā tvāṃ viśanti praviśanto dṛśyante | evam asura-saṅghā iti pada-cchedena bhū-bhāra-bhūtā duryodhanādayas tvāṃ viśantīty api vaktavyam | evam ubhayor api senayoḥ kecid bhītāḥ palāyane ‚py aśaktāḥ santaḥ prāñjalayo gṛṇanti stuvanti tvām | evaṃ pratyupasthite yuddha utpātādi-nimittāny upalakṣya svasty astu sarvasya jagata ity uktvā maharṣi-siddha-saṅghā nārada-prabhṛtayo yuddha-darśanārtham āgatā viśva-vināśa-parihārāya stuvanti tvāṃ stutibhir guṇotkarṣa-pratipādikābhir vāgbhiḥ puṣkalābhiḥ paripūrṇārthābhiḥ
 

Viśvanātha


tvā tvām
 

Baladeva


amī sura-saṅghās tvāṃ śaraṇaṃ viśanti | teṣu kecid bhītā dūrataḥ sthitvā prāñjalayaḥ santo gṛṇanti pāhi pāhi prabho asmān iti prārthayante | mahatīṃ bhītim ālakṣya maharṣi-saṅghāḥ siddha-saṅghāś ca viśvasya svasty astu ity uktvā stuvanti
 
 



Both comments and pings are currently closed.